Panik Yok, Sanallaştırma Var.

IBM DS3400, veri paylaşımı ve kapasite artırımında sağladığı kolaylık, depolama masraflarını düşürmesi, uygun maliyetli kurulum ve kullanım kolaylığı sayesinde iş yükünüzü en iyi şekilde yönetmenizi sağlar.

IBM Veri Depolama Ürünü DS3400 Dual Controller

Yukarıdaki aksamlar opsiyoneldir.

IBM DS3400 teknik bilgileri için tıklayınız (ingilizce pdf).
Örnek konfigurasyonlar için tıklayınız (ingilizce pdf)

Tek bir sunucu üzerinde çoklu uygulamalar çalıştırırken gözünüz arkada kalmasın istiyorsanız, Quad-Core Intel®Xeon® işlemcili Sistem X3850 M2 ile tanışın.

Hot-swap güç kaynağı/fanlar gibi gelişmiş özellikleri, yedekli parçalar ve proaktif yönetim araçları sayesinde son derece güvenilir olan IBM Sistem X, üstün sanallaştırma çözümüyle vazgeçilmez bir sunucu platformudur.

IBM Sistem X3850 M2 Sunucu*

*Örnek Konfigürasyon

IBM Sistem X3850 M2 Teknik bilgileri için tıklayınız (ingilizce pdf)
Ürün kılavuzu için tıklayınız (ingilizce pdf)

İŞLEMCİLER

İşlemci, bilgisayarın birimlerinin çalışmasını ve bu birimler arasındaki veri  akışını kontrol eden, veri işleme (verileri değerlendirip yeni veriler üretme) görevlerini yerine getiren elektronik aygıttır. Veriler üzerindeki yaptığı işlemler, temel aritmetik işlemleri kadar basit (örneğin 1+3 gibi) ya da çok daha karmaşık (bu değeri al ve ses kartına yolla ki böylelikle hoparlörden müzik dinleyebilinsin) gibi çeşitli seviyelerde olabilir. Aslında işlemciler, sadece bilgisayarlarda bulunan bir donanım değildir. Tüm elektronik sistemlerde işlemciler bulunur. Örneğin, otomatik çamaşır makinesi, otomatik bulaşık makinesi; televizyon.

İşlemciler, klavyeden girilen tuşun ifade ettiği karakteri aynen ekranda gösterme şeklinde bir işlem yaptığı gibi; aldığı verileri değerlendirip yeni veriler de üretebilir. Örneğin, hesap makinesinin işlemcisi, girilen rakamlar üzerinde istenilen işlemi uygulayarak yeni sonucu ekranda gösterir. İşlemciler, bilgisayarda yönetici konumunda çalışır. İnsan beyninin tüm vücut organlarını sinir sistemi vasıtasıyla yönetmesi gibi işlemciler de kontrol sinyalleriyle sisteme bağlı tüm birimlerin çalışmasını düzenler ve yönetir.

İŞLEMCİ TİPLERİ

Soket İşlemci
Kare şeklinde üretilmiş işlemci modelidir. Üst yüzeyinde marka ve model isimleri bulunur.     Alt yüzeyinde ise işlemcinin türüne göre çok sayıda pin veya iletim noktası bulunur.Takıldıkları anakarta bir mandal/kilit yardımı ile tutturulurlar. Anakarttaki sokete uygun işlemci seçilmelidir. Aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi anakartta LGA soket varsa, işlemcide LGA soket işlemci olmalıdır. Başka bir örnek vermek gerekirse anakartta soket 939 varsa işlemci de 939 pinli işlemci olmalıdır.

Slot İşlemci
Diklemesine anakartın üzerine monte edilirler. Dikdörtgen bir kart şeklinde üretilen işlemci modelidir. Kimi işlemci bileşenleri kart üzerindedir. Kartın alt kısmında bulunan bağlantı noktaları ile ana karta bağlanır. İşlemcinin korunması için dış kılıfı vardır. Kılıfın ön yüzeylerine soğutucu takılmaktadır. Slot işlemcilerin üretimi durdurulmuştur.

İŞLEMCİ PERFORMANSI

İşlemci Mimarisi: Performansı etkileyen en önemli etken mimaridir. Bir işlemcinin bir saat döngüsünde ne kadar uzunlukta kaç tane komutu aynı anda işleyebildiğini saat hızı ya da önbelleği değil sadece mimarisi belirler.

Saat Hızı: İşlemcinin çalışma frekansıdır ve günümüzde GHz mertebesine kadar ulaşmıştır. Saat hızı ne kadar yüksek olursa saniyedeki saat vuruşu (ve işlemci çevrimi) sayısı da o kadar yüksek olacağından saat hızının performansa etkisi oldukça yüksektir. Yalnız burada yapılabilecek çok büyük bir hata farklı mimarideki işlemcileri saat hızlarına göre karşılaştırmaktır. Saat hızı kullanılarak ancak aynı işlemci ailesi içinde gerçekçi karşılaştırmalar yapılabilir. Bir işlemcinin saat hızını sistem hızıyla (FSB, Front Side Bus) işlemcinin çarpanının çarpımı belirler. Sistem hızı fazla yüksek olmasa da işlemci kendi içinde çarpanlarını kullanarak çok daha yüksek hızlara çıkabilir. Örneğin oldukça popüler olan 1.8 GHz hızında çalışan bir Pentium 4 işlemci 18×100 MHz’te çalışır.

L1/L2 Cache: Önemli veriler işlemcinin ihtiyaç anında onlara daha hızlı ulaşabilmesi için önbellekte tutulur. 1. seviye önbellek daha önceliklidir ve buradaki verileri işlemci daha çok kullanır. Önbellek miktarlarını karşılaştırırken işlemci mimarisi yine çok önemlidir. Mesela 16 KB L1 cache bir Pentium 4 için yeterliyken aynı performansta çalışan bir AMD Athlon işlemcide 128 KB L1 cache bulunur. Önemli olan önbelleğin ne şekilde kullanıldığıdır.

GÜNÜMÜZ SUNUCU İŞLEMCİ ÇEŞİTLERİ

AMD İŞLEMCİLERİ

OPTERON SERİSİ

AMD Opteron işlemci üç ayrı seri olarak piyasaya, 100 serisi ,200 serisi ve 800 serisi olarak sunulmaktadır.AMD’nin 45nm üretim teknolojisiyle hazırladığı, doğal dört çekirdekli tasarıma sahip Opteron işlemcilerden düşük güç tüketimine sahip enerji verimli modellerin konumlandırdığı HE serisi, yüksek performanslı modellerden oluşan SE serisi dahilinde kullanıma sunuluyor. Tamamı 6MB büyüklüğünde seviye 3 belleğe sahip yeni Opteron’larda hızlar 2.1GHz ile 2.8GHz aralığında yer alıyor.

İNTEL İŞLEMCİLERİ

Günümüzde sunuclarda genel olarak İntel Xeon işlemci 5000 serisi kullanılmaktadır. Giriş seviyesi ürünlerde intel Xeon İşlemci 3000 serisi , üst seviye ürünlerde ise intel Xeon  işlemci 7000 serisi tercih edilmektedir.

İntel Xeon İşlemci 3000 Serisi

İş geliştirme için tasarlanmıştır: Geliştirilmiş Intel mikromimarisine dayalı, 12 MB’a kadar ön bellek ve 1333 MHz veriyolu ile 64-bit Dört Çekirdekli bilgi işleme teknolojisi, işlerindeki hızlı büyümeyi teknolojiye küçük bütçeler ayırarak desteklemenin yolunu arayan küçük ve orta işletme sahiplerinin tercih edeceği giriş seviyesi sunucularda kullanılmaktadır.

İntel Xeon İşlemci 5000 Serisi

İntel Xeon İşlemci 5000 mimarisi , 5300, 5400 ve 5500 (Nehalem) serisi olarak piyasaya sunulmaktadır. Şuan günümüzde  sunucularda en çok 5400 serisi işlemciler kullanılmaktadır. Nehalem serisi işlemcilerin piyasaya sunulması ile birlikte 5400 serisi işlemciler yerini 5500 serisi işlemcilere bırakmaya başlamıştır.

Intel Xeon (Nehalem) İşlemci 5500 Serisi

Çift soketli olarak çalışan bu işlemcilerin mimarisinde yapılan önemli değişikliklerden ilki Quick Path Interconnect (QPI) bağlantısıdır. Bu bağlantı sayesinde işlemciler birbirlerinin belleklerine doğrudan ulaşabiliyor, böylece bir önceki işlemci serisinin 2 katı olan saniyede 21 Gb hızında veri transferi sağlanabilmektedir.

Yeni mimarisi sayesinde Intel Xeon 5500 dört dörtlük bir sıçrama kaydetmiştir.
Xeon 5500 serisi yeni özellikler içeriyor. Intel 2-soketli sunucu neslindeki performans kazancı Intel’in şimdiye kadar çıkarmış olduğu herhangi bir Xeon işlemcisinden daha büyüktür. Xeon 5400 serisine dayanan sistemlerle kıyaslandığında bir iş yükü yelpazesinde yüzde 70-125 oranında daha yüksek performans ve yaklaşık %30 enerji tasarrufu sağlamaktadır.

Üç farklı seviyeye ayrılmış işlemci seçeneklerine sahip olan Nehalem serisinin temel işlemcileri E5504-E5506 ile en gelişmiş seviyedeki E5550 – E5560 – E5570 modelleri arasından yüzde 80′e varan performans farkı görülüyor. Ancak ortalama seviyedeki E5520 modelleri bile eski işlemcilerle kıyaslandığında, çok daha yüksek performans değerleri elde ediliyor.

İntel Xeon İşlemci 7000 Serisi

Günümüzde İntel Xeon 7000 serisi işlemcilerden en çok 7400 serisi işlemciler kullanılmaktadır. İntel Xeon İşlemci 7400 serisi geniş önbellek, dört ya da daha fazla işlemci desteği gibi önemli yenilikler ve 256 GB’a varan geniş bellek ile Intel Xeon işlemci 7400 serisine dayalı sunucular büyük sanallaştırma projeleriniz ve veri yoğunluklu önemli kurumsal performans gereksinimleriniz için ideal seçimdir.

Intel Xeon işlemci 7400 serisi, önceki nesil yükseltilebilir sunucularla karşılaştırıldığında bazı durumlarda neredeyse %50 daha yüksek performans ve %10′a enerji tasarrufu ile yoğun kurumsal iş yükleri konusunda sınıfının en iyisidir.

Sunucu bileşenleri, regule edilmiş ve sıkı bir şekilde kontrol edilen bir güç alt yapısına ihtiyaç duyar. Güç ünitesi sunucunun mevcut standart yapılandırmasını desteklemekle birlikte eklenebilecek yeni bileşenleri ve bunların upgrade’lerini desteklemelidir. Sunucular akıllı ve redundant (Yedekli olarak çalışan, fazladan) güç üniteleri ve fanlar ile hata giderme ve hata toleransı gibi özellikleri ile güvenli güç alt yapısına sahiptirler. Bir sunucudaki güç bileşenleri dahili ve harici bileşenler olarak ikiye ayrılabilir. Dahili güç bileşenleri güç ünitesi, voltaj regulator modülü ve sistem board’undaki ısıl dirençlerden oluşur. Harici güç bileşenleri ise UPS, kablolar ve redundant A/C güç kaynağıdır.

GÜÇ ÜNİTELERİNDE HOT SWAP/ HOT PLUG ve REDUNDANT ÖZELLİKLERİ

Günümüzde artık sunucularda kullanılan güç üniteleri genel olarak redundant çalışabilme ve hot swap yada hot blug özellikleri bulunmaktadır.

HOT SWAP/ HOT PLUG ÖZELLİĞİ

Sunucu sistemleri genel olarak sürekli çalışan sistemlerdir. Sistemlerin sürekli çalışmasını sağlamak önemlidir. Hot swap/Hot plug özellikleri, arıza durumunda bileşenlerin sistem çalışır durumdayken çıkartılıp, değişitirlebilmesi özelliğidir.

REDUNDANT ÖZELLİĞİ

Günümüzde genel olarak sunucu sistemlerinin güç üniteleri redundant olarak dizayn edilmiştir.Redundant özelliği çalışan bileşenin yedek olarak bulunması ve arıza durumunda, arızalı bileşenin yerine yedek bileşenin devreye girmesi ve çalışmaya devam etmesidir. Diyelim bir güç kaynağı bozuldu. Redundant çalışabilen sistemlerde hemen diğer (yedek) bir güç kaynağı devreye girer ve bozulan güç kaynağını Hot swap/Hot plug özelliği ile sistemini kapatmadan çıkarı ve tamire verirsiniz.

GÜÇ ÜNİTELERİNDE VERİMLİLİK

Güç niteleri, sistemimizin ihtiyaç duyduğu kadar gücü sisteme sağlarlar. Eğer sistemimiz 300W güç tüketiyorsa, taktığımız güç kaynağının 750 watt veya 1000 watt değere sahip olması önemli değil. Güç kaynağı sistemimize 300 watt verir. Ancak buradaki detay, kullandığımız güç kaynağının sistemimize 300W verebilmesi için şebekeden kaç watt elektrik çektiğidir.

Sistemimiz 300 watt harcıyor olabilir ancak güç kaynağı sistemimize 300 watt güç verebilmek için şebekeden daha fazla elektrik çeker. Güç kaynağı gibi karmaşık elektronik devreler maalesef %100 verim ile çalışmazlar. Bir an için güç kaynaklarının %100 verim ile çalıştığını düşünelim. Bu durumda sistemimize ihtiyaç duyduğu 300 watt gücü sağlayabilmemiz için şebekeden de 300 watt güç çekerdik.

Güç kaynağımız verimlilik oranı ile doğru orantılıdır.

Örneğin bizim sunucumuzun güç kaynağından aldığı güç 750W ve güç kaynağı %80 verimlilik ile çalışıyor olsaydı, şunları söyleyebilirdik:

1. Güç kaynağı şebekeden 937,5W çekecekti.
2. Güç kaybımız 187.5W olacaktı ve bu rakam kendisini ısı olarak güç kaynağında gösterecekti. Verimlilik düştükçe ısı kaybı artacak, bunu soğutmak için fan devri artacak, gürültü oluşacak.

Son zamanlarda iyi güç kaynakları üzerinde “80 Plus” gibi bir etiket görürseniz, bunun verimlilik değerinin sürekli %80 üzerinde olduğunu belirttiğini anlayabilirsiniz. Yüksek verimliliğe sahip güç kaynaklarının fiyatlarının rakiplerine göre daha fazla olduğunu da not olarak düşebiliriz.

Verimlilik değeri, özellikle çok sayıda sürekli çalışan sistemlerin olduğu şirketlerde oldukça önem kazanıyor.

RAID NEDİR?

 Bilgisayarlar çıktığından beri hep daha fazla performans istenmiştir. Özellikle hız gerektiren durumlarda, sabit diskin çoğu kullanıcın sandığından daha fazla etkisi vardır. Windows performansı optimize etmek için araçlar sunar, fakat disklerin fiziksel potansiyelinin bir sınırı vardır. Birkaç sabit diski eşzamanlı kullanmak bu sorunu hafifletmeye oldukça yardımcı olur. Bunun için gerekli teknoloji RAID (Redundant Array of Independent Disk Drives -birbirini destekleyen bağımsız, ucuz disklerden oluşan dize”) olarak bilinir. Açıklamak gerekirse, veri transfer hızlarının artması ve güvenliğin yükseltilmesi amacıyla birkaç sabit disk bir arada kullanılır. RAID teknolojisinin amacı dizideki diskleri birleştirip yüksek bir depolama kapasitesi elde etmek, hata toleransı sağlamak, bazen de disk performansını artırmaktır.

 Günümüzde artık işlemciler dört ve altı çekirdekli üretilmeye başlandı ve gerçekten de son derece performanslıdırlar. Ancak  aldığımız performans sadece işlemcilerin ne kadar hızlı olduğuna değil, sabit diskimizin okuma/yazma hızına da bağlıdır. İşlemciniz ne kadar hızlı olursa olsun, günümüz sabit disklerin okuma/yazma hızlarının işlemci hızlarına göre düşük olması, önemli boyutta performans kaybını da beraberinde getirdi. Disklerdeki erişim süresindeki iyileştirmeler ile birlikte tampon bellek miktarının arttırılması performansın belli bir miktar arttırılmasını sağladı ama bu gelişme ne yazık ki CPU ve Ram’deki hıza paralel olarak gelişmedi.

RAID teknolojisi ile işlemci daha fazla ve daha hızlı gelen veriyi daha çabuk işlemek zorunda kalıyor. Tabiki, doğal olarak bilgisayar da biraz daha hızlanmış oluyor. Yani işlemcinizin gerçek performansını bir nebze de olsa artmış oluyor.

 Raid dizeleri, kronik performans sorunlarının yanında da güvenlik problemlerini çözmek için mükemmel bir yaklaşımdır. Çoğu durumda sadece performans ve veri güvenliği değil, çok yüksek miktarlarda verinin işlenmesinin ve depolanmasının gerekebileceği de değerlendirilmelidir. Bu tip problemleri çözebilmek için doğru yaklaşım yüksek kapasiteli disklerle kurulacak bir RAID dizesi olabilir.

 RAID MODELLERİ

 RAID 0

 Bu mod aynı zamanda şeritli (stripe) olarak da bilinir. Linear kuruluma benzer önemli farkı okuma ve yazmanın paralel halde olmasıdır. Bu nedenle birleştirilecek diskler (bölümlemeler ) yaklaşık aynı boyutta olmalıdır.En az iki disk gereklidir. Eğer iki disk ile yapılmışsa veriler iki diske bölünerek yazılır ve iki diskten birden okunur. Bu da hızı çok arttırır. Ancak bu yöntemde güvenlik yoktur. Çünkü disklerden biri bozulursa dataların bir bölümü bozulan diskin içinde olacağından diğer disk bir işe yaramaz ve bilgileri kurtarılamaz.Örneğin  80 GB lik iki disk ile raid 0 yaparsanız toplam disk alanınız 160 Gb olur. Yani iki diskin alanı birden kullanılır.

 RAID 1 AYNALAMA

Bu yöntem aynalama olarak da adlandırılır. En çok kullanılan raid biçimlerindendir. Disklerin boyutlarının mümkün olduğunca eşit olduğu bu kurulumda raid ‘ın boyu en küçük disk kadar olacaktır. Örnek olarak, Raid 1 eğer 160 GB iki disk ile yapılmışsa toplam kullanım alanı 320 GB değil 160 GB olur. Çünkü İkinci disk birinci diskin aynısıdır. Veriler yazılırken iki diske aynı anda yazılır. Okunurken iki diskten aynı anda okunur, iki diskin performansı kullanıldığından büyük hız artışı sağlanır. Disklerden birisi bozulursa veri kaybı olmaz. Hemen bozulan disk sökülür ve yerine aynı boyutta boş bir disk takılır. Boş disk bir süre sonra dolu disk ile kendini eşitler ve iki disk yine bir birinin kopyası olur. Ne kadar fazla disk kullanılırsa o kadar çok performans sağlanır.

RAID 5

En çok kullanılan raid türüdür.Hem performans hem de güvenlik sunar. Veri güvenliği ve performansı yüksek projelerde kullanılır. Raid 5 için en az 3 disk gereklidir. Veri 3 diske birden yazılır ancak raid’in ayarladığı aralıklarla disklerden birisi parity bilgisini tutar. Raid 5 ile 3 disk den ikisinin toplam fiziksel alanını kullanmış olursunuz. Diğer disk parity bilgisi tutar.Disklerden birisi bozulursa raid 1 de ki gibi yeni disk takılır ve sistem çalışmaya devam eder.

RAID 6

RAID 6 aslında RAID 5′ten farklı bir şey değildir.Sadece iki katı parite bilgisi saklanır. Performansı düşürmesine rağmen, iki diskin çökmesine karşı toleranslıdır. Fakat en az beş diske ihtiyaç duyar.

RAID 10

RAID 0 (Performans) ile RAID 1′in (Veri Güvenliği) bileşimidir. RAID 10 iyi bir performans ve veri güvenliği sunar. RAID 0′da olduğu gibi, en iyi performans, sıralı yüklerde elde edilir. Minimum 4 diske ihtiyaç duyulur. RAID 1′e benzer biçimde, takılı kapasitenin %50’si artıklık için harcanır.

RAID KARTLARI

Raid yapabilmek için raid kontrol kartına ihtiyaç vardır. Raid kontrol kartları raid yapısını işleyebilmesi için kendi üzerinde işlemci ve ram muhafaza ederler. Böylece sistem kaynakları tüketilmemekle birlikte, performans ve güvenlik arttırılmış olur.Aynı zamanda diğer sistem kartlarından kaynaklanan sorunlar da raid yapısına etki etmemiş olur. Her raid kartının bir cache i bulunur. 256MB, 512MB gibi. Bu cache okuma ve yazma için genelde yarı yarıya bölünür. 512 cache ise 256 okuma 256 yazma için ayarlanır. Okuma yazma oranları % lik olarak ayarlanabilir.

Bir  sunucu  diske sürekli bir şeyler yazıyorsa raid e datayı verir raid datayı cache de tutar ve programa sisteme ben bu datayı yazdım der. Sistem datanın yazıldığını düşünür ve hemen diğer işleme geçer. Bu şekilde sistem çok hızlı çalışmış olur ve performans artar. Hemen hemen tüm raid kartların kendi pili vardır ve datayı  en az 6 7 saat hafızada tutabilir. Herhangi bir elektrik kesintisinde bilgiyi cachede tutabilir ve elektrik geldiği an disklere yazar.

Okumada ki cache ise  bir veri istenildiğinde  raid kartı bir tahminde bulunur ve diske giderek o verinin olduğu  bloğu okur, ama sisteme vermez sistem ne zaman o dataya ihtiyaç duyar ve isterse hemen o anda raid datayı sisteme verir. Diskten gidip okumadığı ve hafızadan verdiği için de işlem çok hızlı gerçekleşir, bu da performansı arttırır.

RAID SEVİYE KARŞILAŞTIRMA TABLOSU